Konudagurinn að baki
24. febrúar 2010 kl. 09:08 skrifaði Valur
Ég hef stundum gaukað einhverju lítilræði að sambýliskonunni á konudaginn svokallaða. Ekki oft þó. Nú hefur hún hins vegar fengið glaðning tvö ár í röð. Í fyrra seldi talsmaður íþróttafélags mér þá hugmynd að léti ég hann fá peninga þá myndi einhver íþróttagæi banka upp á að morgni konudags og færa konunni minni blómvönd. Sumum gæti fundist að hinn raunverulegi gefandi væri óþarflega smátt númer í svona jöfnu en frúin virtist hins vegar í sjöunda himni þegar hún fékk blómin. Skil það nú ekki alveg, sjálfum fannst mér vöndurinn frekar rytjulegur.
Þetta árið var ég hins vegar grand á því og fjárfesti í sterklegri og gljáfægðri snjóskóflu úr vönduðu áli handa frúnni. Alveg nýjasta módel, keypt í dýrri sérverslun. Konur fíla svoleiðis. Hún varð auðvitað alveg himinlifandi og fór strax alsæl út að moka, þó að hún hafi reyndar verið búin að hjakka með gömlu beyglunni og taka það mesta. Nú héldu henni hins vegar engin bönd og það var unun að fylgast með tilþrifunum út um gluggann. Og eins og þeir vita sem fylgjast með þá er meira en nægur snjór á Akureyri, handa öllum þeim sem eru gefnir fyrir mokstur.
Ekki spillti fyrir að hún var svo spræk eftir moksturinn að hún skellti í vöfflur með kaffinu og hafði líka keypt þessa fínu tertu. Þannig að þetta var alveg ljómandi konudagur.